Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to swerve
01
uitwijken, plotseling van richting veranderen
to change direction suddenly, often to avoid something or someone in the way
Intransitive: to swerve | to swerve to a direction
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
bewegingswerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
swerve
3e persoon enkelvoud
swerves
onvoltooid deelwoord
swerving
onvoltooid verleden tijd
swerved
voltooid deelwoord
swerved
Voorbeelden
The driver had to swerve suddenly to avoid hitting a deer that unexpectedly crossed the road.
De bestuurder moest plotseling uitwijken om een hert te ontwijken dat onverwacht de weg overstak.
02
uitwijken, plotseling van richting veranderen
to turn something aside or cause it to deviate from its original path or direction
Transitive: to swerve a moving object or vehicle
Voorbeelden
The air traffic controller instructed the pilot to swerve the plane to the right to avoid potential turbulence.
De luchtverkeersleider gaf de piloot opdracht om het vliegtuig naar rechts af te wijken om mogelijke turbulentie te vermijden.
03
ontwijken, vermijden
to deliberately avoid someone or something, often in a social context
slang
Voorbeelden
If I see that guy at the party, I'm just going to swerve him.
Als ik die gast op het feest zie, ontwijk ik hem gewoon.
Swerve
01
uitwijken, plotse afwijking
the act of turning aside suddenly
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
telbaar
meervoudsvorm
swerves
02
onregelmatige afwijking, plotse zwenking
an erratic deflection from an intended course
Lexicale Boom
swerving
swerve
