Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to swerve
01
uitwijken, plotseling van richting veranderen
to change direction suddenly, often to avoid something or someone in the way
Intransitive: to swerve | to swerve to a direction
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
bewegingswerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
swerve
3e persoon enkelvoud
swerves
onvoltooid deelwoord
swerving
onvoltooid verleden tijd
swerved
voltooid deelwoord
swerved
Voorbeelden
The quick-thinking skateboarder had to swerve to avoid colliding with a pedestrian.
De snel denkende skateboarder moest uitwijken om een botsing met een voetganger te voorkomen.
02
uitwijken, plotseling van richting veranderen
to turn something aside or cause it to deviate from its original path or direction
Transitive: to swerve a moving object or vehicle
Voorbeelden
The driver swerved the vehicle to avoid a large pothole on the road.
De bestuurder stuurde het voertuig bij om een grote put in de weg te vermijden.
03
ontwijken, vermijden
to deliberately avoid someone or something, often in a social context
slang
Voorbeelden
I tried to talk to him, but he swerved me like I was n't even there.
Ik probeerde met hem te praten, maar hij ontweek me alsof ik er niet eens was.
Swerve
01
uitwijken, plotse afwijking
the act of turning aside suddenly
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
telbaar
meervoudsvorm
swerves
02
onregelmatige afwijking, plotse zwenking
an erratic deflection from an intended course
Lexicale Boom
swerving
swerve
