subordinate

sub

sʌb

sab

ɔ:

dɪ

nate

neɪt

neit

coordinate

Definicja i znaczenie słowa „subordinate” po angielsku

Subordinate

RZECZOWNIK

podwładny, pracownik podwładny

an employee who is under the authority or control of another person

informacje gramatyczne

status żywotności

człowiek

budowa morfologiczna

złożenie

policzalny

forma liczby mnogiej

subordinates

Przykłady

The manager delegated tasks to his subordinates.

Kierownik delegował zadania swoim podwładnym.

podwładny, hiponim

a word or term that is more specific in meaning than another word

Przykłady

Rose is a subordinate of the word flower.

Podrzędny jest podrzędnym terminem słowa kwiat.

subordinate

PRZYMIOTNIK

podwładny, niższy

lower in position or importance

lesser

lower-ranking

lowly

petty

secondary

dezaprobujące

informacje gramatyczne

budowa morfologiczna

złożenie

relacyjny

stopień najwyższy

most subordinate

stopień wyższy

more subordinate

stopniowalne

Przykłady

The subordinate tasks were delegated to junior team members, while the senior staff focused on the critical aspects of the project.

Podrzędne zadania zostały przekazane młodszym członkom zespołu, podczas gdy starsi pracownicy skupili się na kluczowych aspektach projektu.

podwładny, podporządkowany

required to obey orders or follow directives from a higher-ranking individual or entity

under

second

Przykłady

The lieutenant gave commands to his subordinate soldiers.

Porucznik wydał rozkazy swoim podwładnym żołnierzom.

podrzędny, zależny

(of a clause) grammatically dependent on a main clause and unable to stand alone as a complete sentence

Przykłady

In the sentence "I stayed home because it was raining," the clause because it was raining is subordinate.

W zdaniu „Zostałem w domu, ponieważ padał deszcz” zdanie podrzędne „ponieważ padał deszcz” jest gramatycznie zależne od zdania nadrzędnego i nie może samodzielnie stanowić pełnego zdania.

to subordinate

CZASOWNIK

podporządkowywać, stawiać na drugim planie

to rank, treat, or consider something or someone as less important or of lower value compared to something else

informacje gramatyczne

budowa morfologiczna

pochodny

czasownik czynnościowy

regularny

czas teraźniejszy

subordinate

3. osoba liczby pojedynczej

subordinates

imiesłów czynny

subordinating

czas przeszły prosty

subordinated

imiesłów bierny

subordinated

Przykłady

She subordinated her personal desires to the needs of the family.

Ona podporządkowała swoje osobiste pragnienia potrzebom rodziny.

podporządkowywać, uzależniać

to make something or someone dependent, controlled, or subservient to another

Przykłady

The empire subordinated neighboring territories under its rule.

Imperium podporządkowało sąsiednie terytoria pod swoje panowanie.

Drzewo Leksykalne

subordinate

ordinate

Bliskie Słowa

subordinate conjunction

subordinating conjunction

subpanel

subpar

subphylum

Definicja i znaczenie słowa „subordinate” po angielsku

Download Mobile App