Szukaj
to belie
01
zaprzeczać, przeczyć
to fail to live up to a claim, promise, or expectation
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
belie
3. osoba liczby pojedynczej
belies
imiesłów czynny
belying
czas przeszły prosty
belied
imiesłów bierny
belied
Przykłady
Her cheerful demeanor belied her earlier vow that she would never forgive him.
Jej pogodne usposobienie zaprzeczało jej wcześniejszej przysiędze, że nigdy mu nie wybaczy.
02
zaprzeczać, przeczyć
to create an impression of something or someone that is false
Przykłady
His confident speech belied the uncertainty he was experiencing about the project.
Jego pewna siebie mowa zaprzeczała niepewności, której doświadczał w związku z projektem.
