Szukaj
to ridicule
01
wyszydzać, wyśmiewać
to make fun of someone or something
Transitive: to ridicule sb/sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
ridicule
3. osoba liczby pojedynczej
ridicules
imiesłów czynny
ridiculing
czas przeszły prosty
ridiculed
imiesłów bierny
ridiculed
Przykłady
The comedian often ridicules societal norms in his stand-up routines.
Komik często wyśmiewa normy społeczne w swoich występach stand-upowych.
Ridicule
01
kpin, wyśmiewanie
language or behavior intended to mock or humiliate
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
niepoliczalny
forma liczby mnogiej
ridicules
02
kpin, drwina
the act of deriding or treating with contempt
