Szukaj
to preclude
01
uniemożliwiać, wykluczać
to stop or prevent something from happening
Transitive: to preclude an action or situation
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
preclude
3. osoba liczby pojedynczej
precludes
imiesłów czynny
precluding
czas przeszły prosty
precluded
imiesłów bierny
precluded
Przykłady
Adequate preparation would preclude misunderstandings during the important meeting.
Odpowiednie przygotowanie zapobiegłoby nieporozumieniom podczas ważnego spotkania.
02
uniemożliwiać, wykluczać
(of circumstances) to stop or prevent someone from being able to do something
Transitive: to preclude sb from sth
Przykłady
Financial constraints preclude many students from attending prestigious universities.
Ograniczenia finansowe uniemożliwiają wielu studentom uczęszczanie do prestiżowych uniwersytetów.
Drzewo Leksykalne
preclusion
preclude
