Szukaj
to preclude
01
uniemożliwiać, wykluczać
to stop or prevent something from happening
Transitive: to preclude an action or situation
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
preclude
3. osoba liczby pojedynczej
precludes
imiesłów czynny
precluding
czas przeszły prosty
precluded
imiesłów bierny
precluded
Przykłady
Strict security measures in place preclude unauthorized entry into the restricted zone.
Ścisłe środki bezpieczeństwa uniemożliwiają nieautoryzowane wejście do strefy ograniczonej.
02
uniemożliwiać, wykluczać
(of circumstances) to stop or prevent someone from being able to do something
Transitive: to preclude sb from sth
Przykłady
His prior commitment to another project will preclude him from attending the meeting.
Jego wcześniejsze zaangażowanie w inny projekt uniemożliwi mu udział w spotkaniu.
Drzewo Leksykalne
preclusion
preclude
