Szukaj
to avoid
01
unikać, omijać
to intentionally stay away from or refuse contact with someone
Transitive: to avoid sb
Przykłady
After their disagreement, he avoided her in the work place.
Po ich nieporozumieniu unikał jej w miejscu pracy.
1.1
unikać, trzymać się z dala od
to keep away from or deliberately not do something
Transitive: to avoid an action or situation
Przykłady
He avoided eye contact, unsure how to respond.
Unikał kontaktu wzrokowego, niepewny, jak odpowiedzieć.
02
unikać, zapobiegać
to stop something from taking place or occurring
Transitive: to avoid an undesirable occurrence
Przykłady
He avoided a serious injury by wearing protective gear.
Uniknął poważnej kontuzji, nosząc odzież ochronną.
03
anulować, unieważnić
to cancel or invalidate a legal agreement, decision, or contract
Transitive: to avoid a legal agreement or decision
Przykłady
He attempted to avoid the contract, claiming it was based on false pretenses.
Próbował unieważnić umowę, twierdząc, że opiera się ona na fałszywych przesłankach.
