dissidence
di
ˈdɪ
di
ssi
si
dence
dəns
dēns
dissilience

Definitie en betekenis van "dissidence"in het Engels

01

dissidentie, tegenspraak

the action or process of disagreeing or disobeying established authority or doctrine 
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
ontelbaar
Voorbeelden
The dictator responded to growing public dissidence with increasingly repressive security crackdowns and censorship. 

De dictator reageerde op de groeiende publieke dissidentie met steeds repressievere veiligheidsmaatregelen en censuur.

LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store