dissidence
Pronunciation
/ˈdɪsədəns/

Definitie en betekenis van "dissidence"in het Engels

01

dissidentie, tegenspraak

the action or process of disagreeing or disobeying established authority or doctrine
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
ontelbaar
Voorbeelden
Her writings expressing dissidence against institutionalized racism and sexism challenged mainstream views of the era.
Haar geschriften die dissidentie uitdrukken tegen geïnstitutionaliseerd racisme en seksisme daagden de mainstream opvattingen van die tijd uit.
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store