Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
solitary confinement
/sˈɒlɪtəɹi kənfˈaɪnmənt/
Solitary confinement
01
eenzame opsluiting, isolatie
the practice of isolating a prisoner in a small, often windowless cell, with minimal human contact or environmental stimulation, as a form of punishment or for security reasons
Voorbeelden
The policy of solitary confinement is controversial, with critics arguing that it constitutes a form of cruel and unusual punishment.
Het beleid van eenzame opsluiting is controversieel, met critici die beweren dat het een vorm van wrede en ongebruikelijke straf is.
