Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to mutilate
01
verminken, verminken
to cause severe damage or harm
Transitive: to mutilate sb/sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
mutilate
3e persoon enkelvoud
mutilates
onvoltooid deelwoord
mutilating
onvoltooid verleden tijd
mutilated
voltooid deelwoord
mutilated
Voorbeelden
The accident mutilated his arm, leaving lasting scars.
Het ongeluk verminkte zijn arm en liet blijvende littekens achter.
02
verminken, misvormen
to cause significant harm or damage to something
Transitive: to mutilate sth
Voorbeelden
The fire mutilated the building, leaving it unsafe to enter.
Het vuur verminkte het gebouw, waardoor het onveilig was om binnen te gaan.
