جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to interrupt
01
قطع کردن, وقفه ایجاد کردن
to stop or pause a process, activity, etc. temporarily
Transitive: to interrupt a process or activity
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
interrupt
سومشخص مفرد
interrupts
وجه وصفی حال
interrupting
گذشته ساده
interrupted
اسم مفعول
interrupted
مثالها
He interrupted the lecture to clarify a point.
او برای روشن کردن یک نکته، سخنرانی را قطع کرد.
02
قطع کردن, به هم زدن
to disturb or disrupt the calmness or serenity of a situation or person
Transitive: to interrupt sb/sth
مثالها
The sirens interrupted the otherwise peaceful night in the city.
آژیرها شب در غیر این صورت آرام شهر را قطع کردند.
03
قطع کردن, صحبت کسی را قطع کردن
to stop someone from speaking by speaking or acting before they finish
Transitive: to interrupt sb
مثالها
Interrupting the speaker, she asked a question that could n’t wait.
با قطع کردن سخنران، او سوالی پرسید که نمیتوانست صبر کند.
04
قطع کردن, مختل کردن
to disrupt or break the continuous flow or smoothness of something
Transitive: to interrupt sth
مثالها
The tree roots interrupted the sidewalk, creating uneven surfaces.
ریشههای درخت پیادهرو را قطع کردند و سطوح ناهمواری ایجاد کردند.
Interrupt
01
قطع, سیگنال قطع
a signal that halts a program's execution so another operation can run
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
interrupts
مثالها
A hardware failure triggered an unexpected interrupt.
یک خرابی سختافزاری یک قطع غیرمنتظره را فعال کرد.
درخت واژگانی
interrupted
interruption
interrupt
