جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to interrupt
01
قطع کردن, وقفه ایجاد کردن
to stop or pause a process, activity, etc. temporarily
Transitive: to interrupt a process or activity
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
interrupt
سومشخص مفرد
interrupts
وجه وصفی حال
interrupting
گذشته ساده
interrupted
اسم مفعول
interrupted
مثالها
She interrupted the meeting to ask a question.
او جلسه را قطع کرد تا سوالی بپرسد.
02
قطع کردن, به هم زدن
to disturb or disrupt the calmness or serenity of a situation or person
Transitive: to interrupt sb/sth
مثالها
A sudden argument interrupted the peaceful dinner, leaving everyone uncomfortable.
یک بحث ناگهانی شام آرام را قطع کرد، و همه را ناراحت گذاشت.
03
قطع کردن, صحبت کسی را قطع کردن
to stop someone from speaking by speaking or acting before they finish
Transitive: to interrupt sb
مثالها
The teacher interrupted the student to correct a misunderstanding.
معلم برای رفع سوءتفاهم، دانشآموز را قطع کرد.
04
قطع کردن, مختل کردن
to disrupt or break the continuous flow or smoothness of something
Transitive: to interrupt sth
مثالها
A colorful painting on the wall interrupted the otherwise dull decor.
یک نقاشی رنگارنگ روی دیوار، دکوراسیون بهظاهر کسلکننده را قطع کرد.
Interrupt
01
قطع, سیگنال قطع
a signal that halts a program's execution so another operation can run
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
interrupts
مثالها
The processor received an interrupt from the keyboard driver.
پردازنده یک وقفه از درایور صفحهکلید دریافت کرد.
درخت واژگانی
interrupted
interruption
interrupt
