Szukaj
to interrupt
01
przerywać, zatrzymywać
to stop or pause a process, activity, etc. temporarily
Transitive: to interrupt a process or activity
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
interrupt
3. osoba liczby pojedynczej
interrupts
imiesłów czynny
interrupting
czas przeszły prosty
interrupted
imiesłów bierny
interrupted
Przykłady
She interrupted the meeting to ask a question.
Przerwała spotkanie, aby zadać pytanie.
02
przerywać, zakłócać
to disturb or disrupt the calmness or serenity of a situation or person
Transitive: to interrupt sb/sth
Przykłady
A sudden argument interrupted the peaceful dinner, leaving everyone uncomfortable.
Nagła kłótnia przerwała spokojną kolację, pozostawiając wszystkich w niezręcznej sytuacji.
03
przerywać, przerywać komuś
to stop someone from speaking by speaking or acting before they finish
Transitive: to interrupt sb
Przykłady
The teacher interrupted the student to correct a misunderstanding.
Nauczyciel przerwał uczniowi, aby poprawić nieporozumienie.
04
przerywać, zakłócać
to disrupt or break the continuous flow or smoothness of something
Transitive: to interrupt sth
Przykłady
A colorful painting on the wall interrupted the otherwise dull decor.
Kolorowy obraz na ścianie przerwał inaczej nudną dekorację.
Interrupt
01
przerwanie, sygnał przerwania
a signal that halts a program's execution so another operation can run
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
interrupts
Przykłady
The processor received an interrupt from the keyboard driver.
Procesor otrzymał przerwanie od sterownika klawiatury.
Drzewo Leksykalne
interrupted
interruption
interrupt
