Szukaj
to interrupt
01
przerywać, zatrzymywać
to stop or pause a process, activity, etc. temporarily
Transitive: to interrupt a process or activity
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
interrupt
3. osoba liczby pojedynczej
interrupts
imiesłów czynny
interrupting
czas przeszły prosty
interrupted
imiesłów bierny
interrupted
Przykłady
The alarm clock interrupted her sleep.
Budzik przerwał jej sen.
02
przerywać, zakłócać
to disturb or disrupt the calmness or serenity of a situation or person
Transitive: to interrupt sb/sth
Przykłady
The unexpected phone call interrupted her while she was reading.
Nieoczekiwany telefon przerwał jej, gdy czytała.
03
przerywać, przerywać komuś
to stop someone from speaking by speaking or acting before they finish
Transitive: to interrupt sb
Przykłady
He was in the middle of his story when she interrupted him with a laugh.
Był w połowie swojej opowieści, gdy ona przerwała mu śmiechem.
04
przerywać, zakłócać
to disrupt or break the continuous flow or smoothness of something
Transitive: to interrupt sth
Przykłady
The jagged rocks interrupted the otherwise flat terrain.
Postrzępione skały przerwały inaczej płaski teren.
Interrupt
01
przerwanie, sygnał przerwania
a signal that halts a program's execution so another operation can run
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
interrupts
Przykłady
Each device sends a unique interrupt to request attention.
Każde urządzenie wysyła unikalne przerwanie, aby zażądać uwagi.
Drzewo Leksykalne
interrupted
interruption
interrupt
