Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to interrupt
01
onderbreken, stoppen
to stop or pause a process, activity, etc. temporarily
Transitive: to interrupt a process or activity
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
interrupt
3e persoon enkelvoud
interrupts
onvoltooid deelwoord
interrupting
onvoltooid verleden tijd
interrupted
voltooid deelwoord
interrupted
Voorbeelden
The phone call interrupted our conversation.
Het telefoongesprek onderbrak ons gesprek.
02
onderbreken, storen
to disturb or disrupt the calmness or serenity of a situation or person
Transitive: to interrupt sb/sth
Voorbeelden
The unexpected phone call interrupted the calm of the afternoon.
Het onverwachte telefoontje verstoorde de rust van de middag.
03
onderbreken, in de rede vallen
to stop someone from speaking by speaking or acting before they finish
Transitive: to interrupt sb
Voorbeelden
Please do n’t interrupt me while I ’m explaining this concept.
Onderbreek me alsjeblieft niet terwijl ik dit concept uitleg.
04
onderbreken, verstoren
to disrupt or break the continuous flow or smoothness of something
Transitive: to interrupt sth
Voorbeelden
A small dent interrupted the smooth surface of the car door.
Een kleine deuk verstoorde het gladde oppervlak van de autodeur.
Interrupt
01
onderbreking, onderbrekingssignaal
a signal that halts a program's execution so another operation can run
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
telbaar
meervoudsvorm
interrupts
Voorbeelden
The system used an interrupt to switch tasks efficiently.
Het systeem gebruikte een interrupt om efficiënt tussen taken te schakelen.
Lexicale Boom
interrupted
interruption
interrupt
