Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to interrupt
01
onderbreken, stoppen
to stop or pause a process, activity, etc. temporarily
Transitive: to interrupt a process or activity
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
interrupt
3e persoon enkelvoud
interrupts
onvoltooid deelwoord
interrupting
onvoltooid verleden tijd
interrupted
voltooid deelwoord
interrupted
Voorbeelden
She interrupted the meeting to ask a question.
Ze onderbrak de vergadering om een vraag te stellen.
02
onderbreken, storen
to disturb or disrupt the calmness or serenity of a situation or person
Transitive: to interrupt sb/sth
Voorbeelden
A sudden argument interrupted the peaceful dinner, leaving everyone uncomfortable.
Een plotselinge ruzie onderbrak het vreedzame diner, waardoor iedereen zich ongemakkelijk voelde.
03
onderbreken, in de rede vallen
to stop someone from speaking by speaking or acting before they finish
Transitive: to interrupt sb
Voorbeelden
The teacher interrupted the student to correct a misunderstanding.
De leraar onderbrak de leerling om een misverstand recht te zetten.
04
onderbreken, verstoren
to disrupt or break the continuous flow or smoothness of something
Transitive: to interrupt sth
Voorbeelden
A colorful painting on the wall interrupted the otherwise dull decor.
Een kleurrijk schilderij aan de muur onderbrak het verder saaie decor.
Interrupt
01
onderbreking, onderbrekingssignaal
a signal that halts a program's execution so another operation can run
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
telbaar
meervoudsvorm
interrupts
Voorbeelden
The processor received an interrupt from the keyboard driver.
De processor ontving een interrupt van het toetsenbordstuurprogramma.
Lexicale Boom
interrupted
interruption
interrupt
