جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
imperative
01
ضروری, لازم، حیاتی، واجب، الزامآور
having great importance and requiring immediate attention or action
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
کیفی
شکل عالی
most imperative
شکل تفضیلی
more imperative
درجهپذیر
مثالها
Adequate preparation is imperative before undertaking a challenging task.
آمادهسازی کافی قبل از انجام یک کار چالشبرانگیز ضروری است.
02
امری (دستورزبان)
(of grammar) asserting a command or order
مثالها
The imperative form of the verb is used to give direct orders.
شکل امری فعل برای دادن دستورات مستقیم استفاده میشود.
مثالها
Her imperative manner made it clear that she was in charge of the meeting.
رفتار آمرانه او به وضوح نشان داد که او مسئول جلسه بود.
Imperative
01
ضروری, حیاتی
a crucial duty or task that is essential and requires immediate attention or action
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
imperatives
مثالها
In healthcare, patient safety is an imperative that can not be compromised.
در مراقبتهای بهداشتی، ایمنی بیمار یک ضرورت است که نمیتوان آن را به خطر انداخت.
مثالها
In many languages, the imperative is formed by removing the subject from the sentence.
در بسیاری از زبانها، امری با حذف فاعل از جمله تشکیل میشود.
درخت واژگانی
imperatively
imperativeness
imperative
