Szukaj
imperative
01
imperatywny, pilny
having great importance and requiring immediate attention or action
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
jakościowy
stopień najwyższy
most imperative
stopień wyższy
more imperative
stopniowalne
Przykłady
It is imperative that we address climate change to ensure the well-being of future generations.
Konieczne jest, abyśmy zajęli się zmianami klimatu, aby zapewnić dobrobyt przyszłym pokoleniom.
02
rozkazujący, imperatywny
(of grammar) asserting a command or order
Przykłady
"Sit down" is an example of an imperative sentence.
"Usiądź" to przykład zdania rozkazującego.
03
imperatywny, autorytarny
commanding or forceful in a way that expresses authority
Przykłady
The officer spoke in an imperative tone, demanding immediate compliance.
Oficer mówił rozkazującym tonem, domagając się natychmiastowego posłuszeństwa.
Imperative
01
imperatyw, konieczność
a crucial duty or task that is essential and requires immediate attention or action
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
imperatives
Przykłady
It's an imperative to address climate change for the well-being of future generations.
Imperatywem jest zajęcie się zmianami klimatu dla dobra przyszłych pokoleń.
Przykłady
The teacher explained that "Sit down!" is an imperative used to give a direct command.
Nauczyciel wyjaśnił, że "Usiądź!" to tryb rozkazujący używany do wydawania bezpośrednich poleceń.
Drzewo Leksykalne
imperatively
imperativeness
imperative
