جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to forfeit
01
از دست دادن (مالکیت، حق یا امتیاز قانونی), جریمه دادن
to no longer be able to access a right, property, privilege, etc. as a result of violating a law or a punishment for doing something wrong
Transitive: to forfeit a property or privilege
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
forfeit
سومشخص مفرد
forfeits
وجه وصفی حال
forfeiting
گذشته ساده
forfeited
اسم مفعول
forfeited
مثالها
Individuals who commit fraud may forfeit their assets as part of legal penalties.
افرادی که مرتکب تقلب میشوند ممکن است به عنوان بخشی از مجازاتهای قانونی داراییهای خود را از دست بدهند.
Forfeit
01
جریمه, تنبیه
a penalty imposed for a fault or mistake, usually involving loss or surrender of something
مثالها
The fine was a forfeit for speeding.
جریمه یک از دست دادن برای سرعت غیرمجاز بود.
02
از دست دادن, مصادره
the action of losing or giving up something as a penalty for a mistake or failure
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
forfeits
مثالها
Missing the deadline resulted in the forfeit of his eligibility.
از دست دادن مهلت منجر به از دست دادن صلاحیت او شد.
forfeit
01
مصادره شده, از دست رفته
lost or given up as a penalty for wrongdoing, failure, or breach of rules
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
کیفی
شکل عالی
most forfeit
شکل تفضیلی
more forfeit
درجهپذیر
مثالها
The team's points were forfeit after fielding an ineligible player.
امتیازات تیم پس از حضور یک بازیکن غیرمجاز مصادره شد.
درخت واژگانی
forfeited
forfeiture
forfeit
