جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
Expatriate
01
مهاجر, تبعیدی
a person who lives outside their native country, often by choice, whether for work, lifestyle, or personal reasons
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انسان
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
expatriates
مثالها
The city has a large community of British expatriates.
شهر یک جامعه بزرگ از مهاجران بریتانیایی دارد.
to expatriate
01
تبعید کردن
to banish or force an individual to live in another country
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
expatriate
سومشخص مفرد
expatriates
وجه وصفی حال
expatriating
گذشته ساده
expatriated
اسم مفعول
expatriated
مثالها
In some cases of espionage, governments may expatriate individuals as a consequence of their actions.
در برخی موارد جاسوسی، دولتها ممکن است افراد را به عنوان نتیجهای از اقداماتشان تبعید کنند.
