Ara
ausweichen
01
kaçınmak, sıyrılmak
Einer Sache oder Person durch seitliche Bewegung aus dem Weg gehen
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
öbeksi
hareket fiili
düzenli
ayrılabilir
edat
aus
temel fiil
weichen
yardımcı fiil
sein
1. tekil kişi
weiche aus
3. tekil kişi
weicht aus
şimdiki zaman ortacı
ausweichend
basit geçmiş zaman
wich aus
geçmiş zaman ortacı
ausgewichen
Örnekler
Der Fahrer musste plötzlich einem Hund ausweichen.
Sürücü aniden bir köpekten kaçınmak zorunda kaldı.
