جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
ausweichen
01
تغییر مسیر دادن, کنار رفتن
Einer Sache oder Person durch seitliche Bewegung aus dem Weg gehen
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
عبارتی
فعل حرکتی
باقاعده
جداشدنی
جزء فعلی
aus
فعل پایه
weichen
فعل کمکی
sein
اولشخص مفرد
weiche aus
سومشخص مفرد
weicht aus
وجه وصفی حال
ausweichend
گذشته ساده
wich aus
اسم مفعول
ausgewichen
مثالها
Der Fahrer musste plötzlich einem Hund ausweichen.
راننده مجبور شد ناگهان از یک سگ اجتناب کند.
