Szukaj
stören
01
przeszkadzać, zakłócać
Unterbrechen oder unangenehm beeinflussen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
störe
3. osoba liczby pojedynczej
stört
imiesłów czynny
störend
czas przeszły prosty
störte
imiesłów bierny
gestört
Przykłady
Das Telefonat hat die Besprechung gestört.
Rozmowa telefoniczna zakłóciła spotkanie.
