Szukaj
blockieren
01
blokować, zatykać
Etwas physisch versperren, sodass Bewegung oder Durchgang unmöglich wird
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
blockiere
3. osoba liczby pojedynczej
blockiert
imiesłów czynny
blockierend
czas przeszły prosty
blockierte
imiesłów bierny
blockiert
Przykłady
Ein umgestürzter Baum blockiert die Straße.
Przewrócone drzewo blokuje drogę.
