blockieren
01
حظر, سد
Etwas physisch versperren, sodass Bewegung oder Durchgang unmöglich wird
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
مشتق
فعل حركة
منتظم
فعل مساعد
haben
المتكلم المفرد
blockiere
الغائب المفرد
blockiert
اسم الفاعل
blockierend
الماضي البسيط
blockierte
اسم المفعول
blockiert
أمثلة
Ein umgestürzter Baum blockiert die Straße.
شجرة مقلوبة تحجب الطريق.
