platzen
[past form: platzte]
01
انفجر
Plötzlich kaputtgehen
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
بسيط
فعل حركة
غير منتظم
فعل مساعد
sein
المتكلم المفرد
platze
الغائب المفرد
platzt
اسم الفاعل
platzend
الماضي البسيط
platzte
اسم المفعول
geplatzt
أمثلة
Die Blutblase ist beim Laufen geplatzt.
انفجرت فقاعة الدم أثناء الجري.
