Ara
défaire
01
çözmek, sökmek
séparer ce qui était attaché ou assemblé
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
bileşik
eylem fiili
düzensiz
yardımcı fiil
avoir
1. tekil kişi
défais
1. çoğul kişi
défaisons
gelecek zamanda 1. kişi
déferai
şimdiki zaman ortacı
défaisant
geçmiş zaman ortacı
défait
imperfekt zamanda 1. çoğul kişi
défaisions
Örnekler
Elle doit défaire ses lacets avant d'enlever ses chaussures.
Ayakkabılarını çıkarmadan önce bağcıklarını çözmek zorundadır.
