Szukaj
défaire
01
rozwiązać, rozebrać
séparer ce qui était attaché ou assemblé
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
złożenie
czasownik czynnościowy
mocny
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
défais
1. osoba liczby mnogiej
défaisons
1. osoba czasu przyszłego
déferai
imiesłów czynny
défaisant
imiesłów bierny
défait
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
défaisions
Przykłady
Elle doit défaire ses lacets avant d'enlever ses chaussures.
Ona musi rozwiązać sznurówki przed zdjęciem butów.
