Szukaj
déconcertant
01
dezorientujący, niepokojący
qui surprend ou trouble par son caractère inattendu
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
przymiotnik od imiesłowu czynnego
jakościowy
stopień najwyższy
le plus déconcertant
stopień wyższy
plus déconcertant
stopniowalne
męski singular
déconcertant
męski plural
déconcertants
żeński singular
déconcertante
żeński plural
déconcertantes
Przykłady
Il trouve cette situation déconcertante.
On uważa tę sytuację za dezorientującą.
02
dezorientujący, zdumiewający
surprenant ou étrange au point de provoquer l'étonnement
Przykłady
Elle a été déconcertée par l' étrangeté du tableau.
Była zaskoczona dziwnością obrazu.
