جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
dépité
01
آزرده, ناراحت، رنجیده
qui ressent de la contrariété ou de la déception à cause d'un échec ou d'une déception
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مرکب
کیفی
شکل عالی
le plus dépité
شکل تفضیلی
plus dépité
درجهپذیر
مفرد مذکر
dépité
جمع مذکر
dépités
مفرد مؤنث
dépitée
جمع مؤنث
dépitées
مثالها
Elle s' est sentie dépité après avoir raté le train.
او بعد از از دست دادن قطار احساس ناامیدی کرد.
