Ara
enfurecer
01
öfkelendirmek, kızdırmak
hacer que alguien sienta una ira muy intensa
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
öbeksi
eylem fiili
düzenli
ayrılamaz
1. tekil kişi
enfurezco
3. tekil kişi
enfurece
şimdiki zaman ortacı
enfureciendo
basit geçmiş zaman
enfureció
geçmiş zaman ortacı
enfurecido
Örnekler
La decisión del árbitro enfureció a los aficionados.
Hakemin kararı taraftarları öfkelendirdi.
