Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
incriminar
01
incrimineren, beschuldigen
acusar o presentar pruebas contra alguien para hacerlo parecer culpable de un delito
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
frasal
actiewerkwoord
regelmatig
onscheidbaar
1e persoon enkelvoud
incrimino
3e persoon enkelvoud
incrimina
onvoltooid deelwoord
incriminando
onvoltooid verleden tijd
incriminó
voltooid deelwoord
incriminado
Voorbeelden
El testigo no quería hablar para no incriminar a su amigo.
De getuige wilde niet praten om zijn vriend niet te beschuldigen.
