Ara
to immure
01
hapsetmek
to take a person or thing to a confined space and trap them there
Transitive: to immure sb
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
immure
3. tekil kişi
immures
şimdiki zaman ortacı
immuring
basit geçmiş zaman
immured
geçmiş zaman ortacı
immured
Örnekler
The kidnappers decided to immure the hostages in an abandoned warehouse.
Kaçakçılar rehineleri terk edilmiş bir depoda duvara kapatmaya karar verdiler.
Leksikal Ağaç
immurement
immure
