Szukaj
to immure
01
zamurować, uwięzić
to take a person or thing to a confined space and trap them there
Transitive: to immure sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
immure
3. osoba liczby pojedynczej
immures
imiesłów czynny
immuring
czas przeszły prosty
immured
imiesłów bierny
immured
Przykłady
The kidnappers decided to immure the hostages in an abandoned warehouse.
Porywacze postanowili zamurować zakładników w opuszczonym magazynie.
Drzewo Leksykalne
immurement
immure
