Ara
to deject
01
moralini bozmak
to make someone feel disheartened or low in spirits
Transitive: to deject sb
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
deject
3. tekil kişi
dejects
şimdiki zaman ortacı
dejecting
basit geçmiş zaman
dejected
geçmiş zaman ortacı
dejected
Örnekler
Rejection from her dream job dejected her deeply.
Hayalindeki işten reddedilme onu derinden mutsuz etti.
