Ara
to confiscate
01
el koymak
to officially take away something from someone, usually as punishment
Transitive: to confiscate a possession
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
confiscate
3. tekil kişi
confiscates
şimdiki zaman ortacı
confiscating
basit geçmiş zaman
confiscated
geçmiş zaman ortacı
confiscated
Örnekler
Law enforcement successfully confiscated vehicles used in the commission of crimes.
Kolluk kuvvetleri, suç işlenmesinde kullanılan araçları başarıyla el koydu.
confiscate
01
el konulmuş, müsadere edilmiş
surrendered or taken because of a rule violation or penalty
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
geçmiş ortaç sıfatı
niteliksel
üstünlük derecesi
most confiscate
karşılaştırma derecesi
more confiscate
derecelendirilebilir
Örnekler
The authorities auctioned off confiscate vehicles.
Yetkililer, el konulan araçları açık artırmayla sattı.
Leksikal Ağaç
confiscation
confiscate
