Ara
to confiscate
01
el koymak
to officially take away something from someone, usually as punishment
Transitive: to confiscate a possession
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
confiscate
3. tekil kişi
confiscates
şimdiki zaman ortacı
confiscating
basit geçmiş zaman
confiscated
geçmiş zaman ortacı
confiscated
Örnekler
The customs officer may confiscate prohibited items at the border.
Gümrük memuru sınırda yasaklı maddeleri el koyabilir.
confiscate
01
el konulmuş, müsadere edilmiş
surrendered or taken because of a rule violation or penalty
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
geçmiş ortaç sıfatı
niteliksel
üstünlük derecesi
most confiscate
karşılaştırma derecesi
more confiscate
derecelendirilebilir
Örnekler
The confiscate goods were displayed in the courtroom.
El konulan mallar mahkeme salonunda sergilendi.
Leksikal Ağaç
confiscation
confiscate
