Szukaj
to confiscate
01
skonfiskować, zająć
to officially take away something from someone, usually as punishment
Transitive: to confiscate a possession
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
confiscate
3. osoba liczby pojedynczej
confiscates
imiesłów czynny
confiscating
czas przeszły prosty
confiscated
imiesłów bierny
confiscated
Przykłady
The customs officer may confiscate prohibited items at the border.
Celnik może skonfiskować zabronione przedmioty na granicy.
confiscate
01
skonfiskowany, zasekwestrowany
surrendered or taken because of a rule violation or penalty
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
przymiotnik od imiesłowu biernego
jakościowy
stopień najwyższy
most confiscate
stopień wyższy
more confiscate
stopniowalne
Przykłady
The confiscate goods were displayed in the courtroom.
Skonfiskowane towary były wystawione w sali sądowej.
Drzewo Leksykalne
confiscation
confiscate
