Ara
to confer
01
sunmak
to give an official degree, title, right, etc. to someone
Transitive: to confer a degree or title on sb | to confer a degree or title upon sb
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
confer
3. tekil kişi
confers
şimdiki zaman ortacı
conferring
basit geçmiş zaman
conferred
geçmiş zaman ortacı
conferred
Örnekler
The organization regularly confers certifications on professionals who meet the standards.
Organizasyon, standartları karşılayan profesyonellere düzenli olarak sertifikalar verir.
02
danışmak
to exchange opinions and have discussions with others, often to come to an agreement or decision
Intransitive
Örnekler
The negotiators needed to confer several times before reaching a consensus on the terms of the treaty.
Müzakereciler, anlaşmanın şartları üzerinde bir fikir birliğine varmadan önce birkaç kez görüşmek zorunda kaldı.
Leksikal Ağaç
conference
conferment
confer
