Szukaj
to confer
01
nadawać, przyznawać
to give an official degree, title, right, etc. to someone
Transitive: to confer a degree or title on sb | to confer a degree or title upon sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
confer
3. osoba liczby pojedynczej
confers
imiesłów czynny
conferring
czas przeszły prosty
conferred
imiesłów bierny
conferred
Przykłady
The organization regularly confers certifications on professionals who meet the standards.
Organizacja regularnie przyznaje certyfikaty profesjonalistom, którzy spełniają standardy.
02
naradzać się, dyskutować
to exchange opinions and have discussions with others, often to come to an agreement or decision
Intransitive
Przykłady
The negotiators needed to confer several times before reaching a consensus on the terms of the treaty.
Negocjatorzy musieli naradzać się kilka razy, zanim osiągnęli konsensus w sprawie warunków traktatu.
Drzewo Leksykalne
conference
conferment
confer
