Ara
to wrestle
01
güreşmek, mücadele etmek
to engage in a physical competition involving holds, maneuvers, and grappling, often as part of a sport or for recreation
Intransitive
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
wrestle
3. tekil kişi
wrestles
şimdiki zaman ortacı
wrestling
basit geçmiş zaman
wrestled
geçmiş zaman ortacı
wrestled
Örnekler
Students have recently wrestled to qualify for upcoming matches.
Öğrenciler yaklaşan maçlara katılmak için son zamanlarda güreşti.
02
mücadele etmek, uğraşmak
to struggle in an effort to overcome a challenging or opposing force
Intransitive: to wrestle with a challenge
Örnekler
Individuals often wrestle with their fears as they strive to achieve personal and professional goals.
Bireyler, kişisel ve mesleki hedeflerine ulaşmak için çabalarken genellikle korkularıyla mücadele ederler.
03
mücadele etmek, uğraşmak
to think deeply or struggle mentally with a complex idea, decision, or problem
Intransitive: to wrestle with a thought or idea
Örnekler
The philosophers wrestled with questions of morality and free will for centuries.
Filozoflar yüzyıllar boyunca ahlak ve özgür irade sorularıyla boğuştu.
04
uğraşmak, mücadele etmek
to handle or move something with difficulty, often requiring physical strength or effort
Transitive: to wrestle sth somewhere
Örnekler
The cyclist wrestled the bike out of the mud, using all his strength to pull it free.
Bisikletçi, çamurdan bisikleti çıkarmak için tüm gücünü kullanarak uğraştı.
Wrestle
01
güreş, mücadele
the act of engaging in close hand-to-hand combat
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
bileşik
sayılabilir
çoğul biçim
wrestles
Leksikal Ağaç
wrestler
wrestling
wrestle
