Szukaj
to wrestle
01
siłować się, walczyć
to engage in a physical competition involving holds, maneuvers, and grappling, often as part of a sport or for recreation
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
wrestle
3. osoba liczby pojedynczej
wrestles
imiesłów czynny
wrestling
czas przeszły prosty
wrestled
imiesłów bierny
wrestled
Przykłady
Athletes often wrestle in competitions to demonstrate strength and skill.
Sportowcy często zapasają się w zawodach, aby zademonstrować siłę i umiejętności.
02
zmagać się, walczyć
to struggle in an effort to overcome a challenging or opposing force
Intransitive: to wrestle with a challenge
Przykłady
The team currently wrestles with the challenges of adapting to the new business environment.
Zespół obecnie boryka się z wyzwaniami adaptacji do nowego środowiska biznesowego.
03
zmagać się, borykać się
to think deeply or struggle mentally with a complex idea, decision, or problem
Intransitive: to wrestle with a thought or idea
Przykłady
She wrestled with the idea of leaving her job for months before making a decision.
Przez miesiące zmagała się z myślą o odejściu z pracy, zanim podjęła decyzję.
04
borykać się z, zmagać się z
to handle or move something with difficulty, often requiring physical strength or effort
Transitive: to wrestle sth somewhere
Przykłady
He wrestled the heavy box onto the shelf, struggling with its weight.
Zmagał się z ciężkim pudełkiem, próbując umieścić je na półce, walcząc z jego ciężarem.
Wrestle
01
zapasy, walka wręcz
the act of engaging in close hand-to-hand combat
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
wrestles
Drzewo Leksykalne
wrestler
wrestling
wrestle
