Ara
to run away
[phrase form: run]
01
kaçmak
to escape from or suddenly leave a specific place, situation, or person, often in a hurried manner
Intransitive: to run away from a place or dangerous situation
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
öbeksi
hareket fiili
düzenli
ayrılamaz
edat
away
temel fiil
run
şimdiki zaman
run away
3. tekil kişi
runs away
şimdiki zaman ortacı
running away
basit geçmiş zaman
ran away
geçmiş zaman ortacı
run away
Örnekler
The frightened child wanted to run away from the haunted house during the tour.
Korkmuş çocuk tur sırasında perili evden kaçmak istedi.
02
kaçmak, yüz çevirmek
to refuse to directly confront challenges or difficult situations by ignoring them
Intransitive: to run away from a challenge
Örnekler
The student decided to run away from the challenging assignment, hoping it would go unnoticed.
Öğrenci, zorlu ödevden kaçmaya karar verdi, umursanmayacağını umarak.
