Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to run away
[phrase form: run]
01
weglopen, vluchten
to escape from or suddenly leave a specific place, situation, or person, often in a hurried manner
Intransitive: to run away from a place or dangerous situation
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
frasal
bewegingswerkwoord
regelmatig
onscheidbaar
partikel
away
basiswerkwoord
run
tegenwoordige tijd
run away
3e persoon enkelvoud
runs away
onvoltooid deelwoord
running away
onvoltooid verleden tijd
ran away
voltooid deelwoord
run away
Voorbeelden
The thief managed to run away from the scene of the crime before the police arrived.
De dief slaagde erin om van de plaats delict weg te rennen voordat de politie arriveerde.
02
weglopen, ontwijken
to refuse to directly confront challenges or difficult situations by ignoring them
Intransitive: to run away from a challenge
Voorbeelden
Jane has a habit of running away from her problems rather than finding solutions.
Jane heeft de gewoonte om voor haar problemen weg te lopen in plaats van oplossingen te vinden.
