Ara
to run away
01
kaçmak
to escape from or suddenly leave a specific place, situation, or person, often in a hurried manner
Intransitive: to run away from a place or dangerous situation
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
öbeksi
hareket fiili
düzenli
ayrılamaz
edat
away
temel fiil
run
şimdiki zaman
run away
3. tekil kişi
runs away
şimdiki zaman ortacı
running away
basit geçmiş zaman
ran away
geçmiş zaman ortacı
run away
Örnekler
When the alarm sounded, the prisoners tried to run away from the jail.
Alarm çaldığında, mahkumlar hapishaneden kaçmaya çalıştı.
02
kaçmak, yüz çevirmek
to refuse to directly confront challenges or difficult situations by ignoring them
Intransitive: to run away from a challenge
Örnekler
Instead of discussing the problem with his friend, John tends to run away from difficult conversations.
Arkadaşıyla sorunu tartışmak yerine, John zor konuşmalardan kaçma eğilimindedir.
