Szukaj
to forfeit
01
utracić, skonfiskować
to no longer be able to access a right, property, privilege, etc. as a result of violating a law or a punishment for doing something wrong
Transitive: to forfeit a property or privilege
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
forfeit
3. osoba liczby pojedynczej
forfeits
imiesłów czynny
forfeiting
czas przeszły prosty
forfeited
imiesłów bierny
forfeited
Przykłady
Individuals who commit fraud may forfeit their assets as part of legal penalties.
Osoby popełniające oszustwo mogą utracić swoje aktywa jako część kar prawnych.
Forfeit
01
kara, grzywna
a penalty imposed for a fault or mistake, usually involving loss or surrender of something
Przykłady
The fine was a forfeit for speeding.
Grzywna była stratą za przekroczenie prędkości.
02
utrata, konfiskata
the action of losing or giving up something as a penalty for a mistake or failure
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
forfeits
Przykłady
Missing the deadline resulted in the forfeit of his eligibility.
Przekroczenie terminu spowodowało utratę jego uprawnień.
forfeit
01
utracony, skonfiskowany
lost or given up as a penalty for wrongdoing, failure, or breach of rules
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
jakościowy
stopień najwyższy
most forfeit
stopień wyższy
more forfeit
stopniowalne
Przykłady
The team's points were forfeit after fielding an ineligible player.
Punkty drużyny zostały utracone po wystawieniu nieuprawnionego zawodnika.
Drzewo Leksykalne
forfeited
forfeiture
forfeit
