Szukaj
to fight off
01
odpierać, opierać się
to resist or overcome a temptation, impulse, attack, etc.
Transitive: to fight off an urge
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
rozdzielny
partykuła
off
czasownik podstawowy
fight
czas teraźniejszy
fight off
3. osoba liczby pojedynczej
fights off
imiesłów czynny
fighting off
czas przeszły prosty
fought off
imiesłów bierny
fought off
Przykłady
Despite the tempting offer, she managed to fight off the urge to indulge in unhealthy snacks.
Pomimo kuszącej oferty, udało jej się odeprzeć pokusę oddania się niezdrowym przekąskom.
02
odpierać, walczyć z
to resist or defend against an attack or threat, whether physical or metaphorical
Transitive: to fight off an attack or threat
Przykłady
The immune system works to fight off infections and keep the body healthy.
Układ odpornościowy pracuje, aby odpierać infekcje i utrzymywać organizm w zdrowiu.
