Szukaj
to abjure
01
zrzec się, odrzucić
to give up or reject a belief, claim, or practice through formal or public declaration
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
abjure
3. osoba liczby pojedynczej
abjures
imiesłów czynny
abjuring
czas przeszły prosty
abjured
imiesłów bierny
abjured
Przykłady
She publicly abjured her former affiliations in a statement.
Publicznie wyrzekła się swoich dawnych powiązań w oświadczeniu.
Drzewo Leksykalne
abjurer
abjure
