Szukaj
to distress
01
dręczyć, martwić
to cause someone difficulty or hardship, particularly financial struggles or emotional turmoil
Transitive: to distress sb
Przykłady
The sudden loss of his job distressed him greatly, as he struggled to pay his bills.
Nagła utrata pracy bardzo go zdołowała, gdy walczył o opłacenie rachunków.
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
distress
3. osoba liczby pojedynczej
distresses
imiesłów czynny
distressing
czas przeszły prosty
distressed
imiesłów bierny
distressed
Przykłady
The news of the accident distressed her deeply.
Wiadomość o wypadku głęboko zasmuciła ją.
Distress
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
niepoliczalny
forma liczby mnogiej
distresses
Przykłady
She was in distress after hearing the tragic news.
Była w rozpaczy po usłyszeniu tragicznej wiadomości.
02
niebezpieczeństwo, sytuacja awaryjna
a situation where an airplane, ship, etc. requires help because it is in serious danger
Przykłady
The distress call from the stranded hikers prompted an immediate search and rescue operation.
Wezwanie pomocy od uwięzionych turystów wywołało natychmiastową akcję poszukiwawczo-ratowniczą.
03
zajęcie, aresztowanie
the act of seizing and holding property as security for debt or to satisfy a claim
Przykłady
The landlord used distress to recover unpaid rent.
Właściciel użył zajęcia majątku, aby odzyskać niezapłacony czynsz.
04
ból, cierpienie
intense physical pain or suffering
Przykłady
The athlete was in visible distress after the injury.
Sportowiec był w widocznym niepokoju po kontuzji.
Drzewo Leksykalne
distressed
distressing
distress
