Szukaj
to dispossess
01
wywłaszczać, odbierać własność
to take away someone's ownership of a property
Transitive: to dispossess sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
dispossess
3. osoba liczby pojedynczej
dispossesses
imiesłów czynny
dispossessing
czas przeszły prosty
dispossessed
imiesłów bierny
dispossessed
Przykłady
The court order allowed the bank to dispossess the homeowner due to mortgage default.
Nakaz sądowy pozwolił bankowi na wywłaszczenie właściciela domu z powodu niespłacenia kredytu hipotecznego.
Drzewo Leksykalne
dispossess
possess
