Szukaj
to dispel
01
rozproszyć, odganiać
to make something disappear
Transitive: to dispel a belief or feeling
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
dispel
3. osoba liczby pojedynczej
dispels
imiesłów czynny
dispelling
czas przeszły prosty
dispelled
imiesłów bierny
dispelled
Przykłady
The teacher successfully dispelled any confusion by providing clear explanations.
Nauczyciel skutecznie rozproszył wszelkie wątpliwości, dostarczając jasnych wyjaśnień.
02
rozproszyć, odgonić
to make something disappear or go away by scattering it
Transitive: to dispel sb/sth
Przykłady
The strong wind helped dispel the fog over the lake.
Silny wiatr pomógł rozproszyć mgłę nad jeziorem.
