Szukaj
to dispel
01
rozproszyć, odganiać
to make something disappear
Transitive: to dispel a belief or feeling
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
dispel
3. osoba liczby pojedynczej
dispels
imiesłów czynny
dispelling
czas przeszły prosty
dispelled
imiesłów bierny
dispelled
Przykłady
The spokesperson held a press conference to dispel rumors and provide accurate information.
Rzecznik prasowy zorganizował konferencję prasową, aby rozproszyć plotki i dostarczyć dokładne informacje.
02
rozproszyć, odgonić
to make something disappear or go away by scattering it
Transitive: to dispel sb/sth
Przykłady
The army used loud noises to dispel the crowds that had gathered.
Armia użyła głośnych dźwięków, aby rozproszyć tłumy, które się zgromadziły.
