Szukaj
to dislocate
01
zwichnąć, przemieszczać
to suddenly cause a bone to move out of its normal position
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
dislocate
3. osoba liczby pojedynczej
dislocates
imiesłów czynny
dislocating
czas przeszły prosty
dislocated
imiesłów bierny
dislocated
Przykłady
The football player dislocated his elbow during a tackle and was carried off the field.
Piłkarz zwichnął łokieć podczas szarży i został wyniesiony z boiska.
02
przesunąć, zwichnąć
to move something out of its regular position or place
Przykłady
The sudden jolt of the train dislocated the items on the table, causing them to fall.
Nagły wstrząs pociągu przesunął przedmioty na stole, powodując ich upadek.
Drzewo Leksykalne
dislocated
dislocate
locate
loc
