Szukaj
to dislocate
01
zwichnąć, przemieszczać
to suddenly cause a bone to move out of its normal position
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
dislocate
3. osoba liczby pojedynczej
dislocates
imiesłów czynny
dislocating
czas przeszły prosty
dislocated
imiesłów bierny
dislocated
Przykłady
He accidentally dislocated his shoulder while playing basketball.
Przypadkowo zwichnął sobie ramię podczas gry w koszykówkę.
02
przesunąć, zwichnąć
to move something out of its regular position or place
Przykłady
The earthquake dislocated several buildings, causing widespread damage throughout the city.
Trzęsienie ziemi przesunęło kilka budynków, powodując rozległe zniszczenia w całym mieście.
Drzewo Leksykalne
dislocated
dislocate
locate
loc
